Hayat o kadar kısa ki; ne acıyla akan bir damla gözyaşı, ne ufuklara dalmış boş gözler, ne kederle sıkışmış bir gönül, ne de; acı, kırıcı sözlere alet olmuş bir ağız uzun bir yol kateder. Sadece, zaten kısa olan bu yolu aşarken, yaşamaya fırsat bulamadan mutlak sona ulaştırır.
Trajik bir filmin akışına kapıldığımızda da; başından sonuna kadar; nefes almadan, geçen dakikaların farkına varmadan, gerçek dışı bir evrende, yüzlerce saniyenin yitip gittiğini hissetmeden, sadece; « SON » hecesini gördüğümüz anda; filmin bittiğini algılarız.
Trajik bir filmin akışına kapıldığımızda da; başından sonuna kadar; nefes almadan, geçen dakikaların farkına varmadan, gerçek dışı bir evrende, yüzlerce saniyenin yitip gittiğini hissetmeden, sadece; « SON » hecesini gördüğümüz anda; filmin bittiğini algılarız.
HAYAT------------SÜRE--------------YAŞANILANLAR-------SON FİLM-------------1H40-----------------SENARYO---------------SON
